Mariscal Sucre klasse fregatten (Lupo) (Venezuela)


Laatst aangepast: 29-07-2014

In 1975 bestelde Venezuela zes Lupo fregatten bij de Italiaanse scheepswerf Cantieri Navali Riuniti (CNR). Deze werf had de schepen in opdracht van de Italiaanse marine ontworpen met het oog op oppervlakte oorlogvoering. De eerste serie fregatten van de Lupo klasse werd toen al gebouwd op de scheepswerf en hebben tot in de jaren '90 onder Italiaanse vlag gevaren, alvorens zij verkocht werden aan Peru. Venezuela stelde haar fregatten begin jaren '80 in dienst.
Van de zes fregatten kunnen waarschijnlijk twee schepen varen.

Mariscal Sucre
F-21 Mariscal Sucre in 2008, bron: Kees Bustraan

De Venezolaanse marine had in die tijd behoefte aan moderne multifunctionele fregatten. De schepen moesten zowel ingezet kunnen worden tegen vliegtuigen, andere schepen en onderzeeboten. Tot die tijd was de marine uitgerust met oude Amerikaanse torpedobootjagers uit de Tweede Wereldoorlog. De nieuwe schepen, met de Mariscal Sucre als eerste schip, waren voor Venezuela een gigantische stap voorwaarts.

De fregatten van de Mariscal Sucre klasse wijken op sommige punten af van de Italiaanse schepen; de verschillen zitten in de verblijven voor de bemanning, de hangaars, de lokatie van de luchtafweer en specifieke Italiaanse systemen.



Modernisering
De Mariscal Sucre klasse is alweer enige tijd in dienst. De schepen mogen dan wel behoren tot de snelste fregatten ter wereld, maar met alleen snelheid win je geen oorlog.
De Venezolaanse marine zag de fregatten verouderen en zette een moderniseringsprogramma op poten; gedurende de jaren '90 moesten de schepen gemoderniseerd worden in de Verenigde Staten. Echter, financiële problemen vertraagden het project en er bestond een kans dat Venezuela de schepen helemaal niet meer kon laten moderniseren. Naar verluidt zijn er toen informele gesprekken geweest over een lease (en later koop) van twee OH Perry klasse fregatten van de US Navy. Uiteindelijk ging deze deal niet door en zijn in 1998 de oudste twee fregatten naar Amerika vertrokken. De werf Shipbulding Ingalls heeft een omvangrijke modernisering doorgevoerd en toen de schepen in 2002 terugkeerden waren ze voorzien van onder andere nieuwe voortstuwing, nieuwe computers en nieuwe sensoren.

Ondanks de modernisering wordt sterk getwijfeld aan de gevechtswaarde van de twee fregatten.

De andere vier schepen van de Mariscal Sucre klasse waren nodig toe aan modernisering. Lang was onduidelijk waar een eventuele modernisering zou worden uitgevoerd. Bij de behandeling van de eerste twee schepen is een serie problemen ontstaan -waaronder met de 3D radar die verkeerd geplaatst zou zijn- en vervolgens rees de vraag waarom onderhoud nog in het buitenland uitgevoerd zou moeten worden. Uiteindelijk werd gekozen voor de Dianca werf in Venezuela.

Maar de verbouwing wordt niet (helemaal) voltooid. Drie fregatten hebben vanaf 2004 t/m 2014 op een werf gelegen en begin 2014 werd besloten twee van de drie niet verder te moderniseren, maar af te stoten. General Urdaneta (F-23) en Admiral García (F-26) worden van de sterkte afgevoerd. General Salom (F-25) moet in de zomer van 2014 weer in het water liggen, maar of dat ook is gelukt is nog onbekend.

Het lot van het vijfde fregat is onbekend. Maar als dat fregat vaart, is daarvan de inzetbaarheid -net als bij de andere Lupo's- twijfelachtig.

Sensoren
De Elta EL/M-2238 3D radar is een zoek- en volgradar voor lucht- en zeebeeld, speciaal voor korvetten en fregatten. Volgens de fabrikant is de radar in staat om luchtdoelen ter grootte van een gevechtsvliegtuig tot 150 kilometer te detecteren, inkomende raketten zijn tot 25 kilometer te zien op de radar. Dankzij de Track-While-Scan mogelijkheden kan de radar tegelijk zoeken en volgen. Op de twee gemoderniseerde schepen staat de "single face" variant, met een lagere update snelheid dan de "double face". Dat verbetert de prestaties bij snelle inkomende doelen niet. Ook de prestaties wat bereik betreft zijn niet bovengemiddeld; zo is het bereik van de gemodificeerde SMART-L (op de Zeven Provincien klasse) het tienvoudige.



Films en foto's.
Mariscal Sucre
Close up van de wapensystemen, waaronder de Otomat Mk2 lanceerinrichtingen aan de zijkant en Aspide SAM op de hangaar.

Mistral Sucre
Oto Melara 127mm kanon, hetzelfde kanon als op de Nederlandse Zeven Provincien klasse
Aspide
Lancering van Aspide SAM.

Naamsein Naam In dienst Uit dienst
F-21 Mariscal Sucre 1980 -
F-22 Almirante Brión 1981 -
F-23 General Urdaneta 1981 2014
F-24 General Soublette 1981 ?
F-25 General Salóm 1982 -
F-26 Almirante García 1982 2014
Afmetingen 113,5 x 11,3 x 3,7 (lxbxd)
Max. waterverplaatsing 2.525 ton
Max. snelheid 35 knopen
Bemanning 131
Voortstuwing CODOG:2x General Electric LM2500
F-21 en F22: 2x MTU 20V 1163 diesels
2 GMT A230-20M diesel engines
Wapensystemen 8 Otomat Mk 2 SSM
8 Selenia Aspide SAM
1 Otobreda 127/54
2 Breda DARDO 40/70 mm CIWS
Torpedo's
Sensoren F-21 en F22: Elta EL/M-2238 Single Face STAR 3D air/surface radar
F-21 en F22: Northrop Grumman 21 HS-7 hull sonar
SPS-774 early warning radar
SPQ-2F zeebeeld radar
SPG-70 vuurleiding radar
Mk 95 vuurleiding radar
2x SPG-74 vuurleiding radar
SPN-748 navigation radar
DE 1160B (SQS-56) hull sonar




Marineschepen.nl
Contact
Over deze site
Blijf op de hoogte via:
Twitter
Facebook
Flickr
Copyright
Alle rechten voorbehouden.

Sinds 13 augustus 2001



Menu
Nederlandse marineschepen
Belgische marineschepen
Marineschepen wereldwijd

Gerelateerde artikelen
Caribe klasse
Analyse Venezuela