Marineschepen.nl
 
   
 

Chinese torpedobootjagers voor Saoedi-ArabiŽ?


Door: Frederik van Lokeren
Bericht geplaatst: 16-05-2023 | Laatst aangepast: 16-05-2023


Al enige tijd doen onbevestigde berichten de ronde over plannen van Saoedi-ArabiŽ om torpedobootjagers aan te kopen. Naar verluidt zouden er reeds drie aanbiedingen aan Saoedi-ArabiŽ zijn gedaan voor de bouw en verkoop van torpedobootjagers. Deze aanbiedingen zouden afkomstig zijn van de Verenigde Staten, China en ItaliŽ.

Type 052D
De Type 052DL destroyer Nanning, van de Chinese marine, in maart van dit jaar. (Foto: Mohsen Ranginkaman/ Mehr News Agency)

Welke aanbiedingen aan Saoedi-ArabiŽ zijn gedaan, is niet bekend. Mogelijk dat China Type 052D-torpedobootjagers heeft aangeboden. Begin dit jaar schreef de Chinese krant South China Morning Post dat China de Type 052D wil exporteren. Een Type 052DL zou tijdens Naval Defence & Maritime Security Exhibition (NAVDEX 2023) in Abu Dhabi door China getoond zijn aan Saoedi-ArabiŽ. De Chinese torpedobootjager Nanning was in Abu Dhabi aanwezig tijdens de exhibitie.



Deze Type 052DL is een verlengde versie van het standaard Type 052D-ontwerp waarbij het schip met vijf meter verlengd is tot 161 meter voor een groter helidek. De Type 052DL is echter niet voor export beschikbaar. De exportversie van de Type 052D werd onlangs aangekondigd en wordt aangeduid als de Type 052DE versie, waarvoor de E voor export staat. Naast Saoedi-ArabiŽ zou ook Algerije mogelijk geÔnteresseerd zijn in de Type 052DE.

Een Type 052D torpedobootjager is 156 meter lang en heeft een waterverplaatsing van 7.500 ton. De destroyer beschikt over maar liefst 64 verticale lanceercellen die in staat zijn om anti-scheepsraketten, kruisvluchtwapens tegen landdoelen en raketgelanceerde torpedo's af te vuren. Daarnaast beschikt een Type 052D eveneens over Hongqi-10 luchtafweersystemen die in totaal 98 luchtafweerraketten kunnen afvuren. De schepen hebben een AESA-radar en L-band radar voor lange afstanden, dankzij de gesleepte Variable Depth Sonar (VDS) kunnen de schepen ook onder temperatuurlagen naar onderzeeboten zoeken.



Saoedische vloot is verouderd
De huidige Saoedische marine is zeer divers als het op de kapitale schepen (fregatten en korvetten) aankomt. Deze zijn onder andere in Frankrijk en Spanje gebouwd. De vier fregatten uit de Al Madinahklasse dateren uit de jaren '80 en zijn sterk verouderd, zij beschikken elk over acht Italiaanse Otomat anti-scheepsraketten en acht Crotale luchtafweerraketten. De modernere Al Riyadhklasse fregatten dateren van de jaren 2000 en zijn uitgerust met Exocet anti-scheepsraketten en Aster 15 luchtverdedigingsraketten. Geen van deze fregatten beschikt over een voldoende gevechtscapaciteit tegen landdoelen.

De vier korvetten uit de Badrklasse zijn afkomstig uit de Verenigde Staten en dateren eveneens uit de jaren '80. De vijf Al Jubailklasse-korvetten, een variant van de Avante 2000-klasse, zijn op het eerste korvet na nog in aanbouw door het Spaanse Navantia. Alle schepen uit deze klasse zullen tegen 2024 opgeleverd worden.

MMCS
Illustratie van de Multi-Mission Surface Combatant (MMCS). (Beeld: Lockheed Martin)

Amerikaanse schepen
Met de helft van de vloot daterend uit de jaren '80 nadert Saoedi-ArabiŽ het punt dat het nieuwe oorlogsschepen dient aan te kopen. Voor de Badrklasse korvetten is het duidelijk dat de vijf schepen uit de Al Jubailklasse de vervangers zullen zijn. Echter voor de fregatten was het lange tijd onduidelijk welke schepen er aangekocht gingen worden.

Saoedi-ArabiŽ was lang geÔnteresseerd in de aankoop van oorlogsschepen om haar gevechtscapaciteit verder uit te breiden. In 2011 wilde het land vier Littoral Combat Ships (LCS), met AEGIS, van de Amerikaanse marine kopen. Ook was het geÔnteresserd in twee nieuwe Arleigh Burkeklasse torpedobootjagers, met de capaciteit voor de verdediging tegen ballistische raketten.

In 2015 gaf het Amerikaanse congres toestemming voor de verkoop van vier multi-missie oorlogsschepen van Lockheed Martin aan Saoedi-ArabiŽ. Deze MMSC's (Multi-Mission Surface Combatant) zijn een opgewaardeerde versie van het LCS uit de Freedomklasse. De vier schepen zijn bedoeld voor de oostelijke vloot van Saoedi-ArabiŽ, gestationeerd in de Perzische Golf.
Met de aankoop, bevestigd in 2019, was 1,95 miljard dollar gemoeid. De bouw van de MMSC schepen gebeurt bij Fincantieri Marinette Marine scheepswerf in de Amerikaanse staat Wisconsin.

Het MMSC is ontwikkeld rond het COMBATSS-21 Combat Management System, een variant van AEGIS. Hierdoor kan het MMSC gelinkt worden aan westerse platformen om interoperabiliteit te verhogen. Het MMSC beschikt over een 57mm kanon, acht MK-41 verticale lanceercellen voor de nieuwe CAMM-luchtafweerraketten van MBDA, ruimte voor acht Harpoon anti-scheepsraketten, twee lanceerinstallaties voor Mk-32 lichtgewicht torpedo's en twee op afstand aangestuurde 20mm Nexter Narwhal machinegeweren voor zelfverdediging.

De voortstuwing van de MMSC is dezelfde als die van de Freedomklasse, echter het bereik werd aangepast naar 5.000 nautische mijlen. Helidek en hangar werden aangepast om een MH-60R Seahawk helikopter te accommoderen. Als alternatief kan de hangar ook twee drones huisvesten.

De maandelijkse nieuwsbrief van Marineschepen.nl

Lees hier meer over de inhoud van de nieuwsbrief

Commentaar
De mogelijke aankoop van torpedobootjagers lijkt op het eerste gezicht een significante verandering van de defensiepolitiek van Saoedi-ArabiŽ. Echter een interesse in torpedobootjagers vallen in twee lopende dynamieken die het Saoedische defensiebeleid de komende jaren nog verder zal blijven beÔnvloeden.

De eerste dynamiek is de toenemende invloed van Iran in het Midden-Oosten. Zo opereren er door Iran gesteunde milities in Irak en Jemen. Iran levert logistieke steun door het smokkelen van wapens en zeemijnen naar Jemen en draagt kennis van bouw en ontwikkeling van ballistische raketten over naar de Houthi-rebellen. De ballistische raketten die de Houthi-rebellen bouwen, worden geregeld ingezet tegen Saoedische doelwitten, aangezien Saoedi-ArabiŽ de Jemenitisch krijgsmacht steunt.

De afgelopen jaren is de Iraanse marine ook actiever geworden met onder andere de ombouw van koopvaardijschepen naar marineschepen die in staat zijn om over de hele wereld te opereren en uitgerust zijn met drones. Daarnaast is de Iraanse Revolutionaire Garde steeds actiever binnen de Perzische Golf. Getuige hiervan zijn de recente aanhoudingen van twee olietankers door Iran in de Straat van Hormuz . Dit kan de maritieme handel in de regio destabiliseren.

Een bijkomende dreiging die van Iran uitgaat is dat het land de mogelijkheid probeert uit te bouwen om nucleaire wapens te ontwikkelen. Iran beschikt reeds over een ruim arsenaal ballistische raketten. Iran beschikt bijgevolg over de mogelijkheid om op korte termijn een nucleaire ballistische dreiging tegen Saoedi-ArabiŽ te vormen.

Voor Saoedi-ArabiŽ bestaat er de noodzaak om een krachtige verdediging tegen de Iraanse dreiging te hebben. Een krachtige Saoedische marine kan allereerst in staat zijn om de Straat van Hormuz te beveiligen en de wapensmokkel vanuit Iran naar Jemen aan banden te leggen. Daarnaast kan een Saoedische marine mee instaan voor verdediging tegen ballistische raketten of om een aanval tegen Iraanse installaties, verbonden aan het kernwapenprogramma, uit te voeren. In het kader van dit scenario is het niet verwonderlijk dat Saoedi-ArabiŽ tien jaar geleden initieel op zoek was naar Amerikaanse schepen uitgerust met het AEGIS-gevechtssysteem.

De tweede belangrijkste dynamiek voor interesse in de Chinese torpedobootjagers is deels politiek en deels realiteit. Saoedi-ArabiŽ had reeds in het verleden aangegeven dat het haar wapenaankopen meer divers wenst te doen. Met een aandeel van 75% van het Saoedische arsenaal is de Verenigde Staten veruit de belangrijkste wapenleverancier aan Saoedi-ArabiŽ. Dit betekent ook dat Saoedi-ArabiŽ sterk afhankelijk is van de VS voor training en reserveonderdelen om de verworven capaciteiten te behouden. In de afgelopen jaren heeft Saoedi-ArabiŽ reeds een deel van haar wapenaankopen gediversifieerd met onder andere de aankoop van onbemande vliegtuigen uit China. Door wapens aan te kopen bij China probeert Saoedi-ArabiŽ zich neutraler op te stellen.

Anderzijds is er ook de realistische factor. Indien Saoedi-ArabiŽ inderdaad op zoek is naar schepen met meer slagkracht, dan ligt een torpedobootjager voor de hand. De eventuele wens om indien nodig Iraanse landdoelen aan te vallen en Saoedi-ArabiŽ te verdedigen tegen ballistische raketten, beperkt de keuzemogelijkheden van Saoedi-ArabiŽ.

Torpedobootjagers zijn Saoedi-ArabiŽ dan ook niet vreemd, in 2011het land interesse in de aanschaf van twee Britse Type 45 torpedobootjagers en later in twee Arleigh Burkeklasse destroyers. Die koop ging niet door, maar sindsdien is de dreiging alleen maar toegenomen.

De schepen die passen bij de genoemde wensen zijn torpedobootjagers uit de Arleigh Burkeklasse. Deze torpedobootjagers zijn uitgerust met mogelijkheden om landdoelen aan te vallen en de verdediging tegen ballistische raketten op te zetten. Echter, de opkomst van de Chinese marine, de trage bouw van Amerikaanse torpedobootjagers, en het politieke luik waarbij de goedkeuring van het Amerikaanse Congres nodig is, maken de kans klein dat Saoedi-ArabiŽ Amerikaanse torpedobootjagers kan aankopen. Bovendien kosten nieuwe versies van de Amerikaanse destroyers 1,6 miljard dollar per stuk.

Niet alleen is China in staat om de Type 052D sneller te bouwen, de geleverde wapencapaciteit op deze schepen lijkt voldoende voor de Saoedische marine. Hoewel het twijfelachtig is dat de Type 052D aan ballistische verdediging kan doen, beschikt het schip over voldoende gevechtscapaciteit tegen landdoelen, conventionele luchtdoelen en is het geschikt voor operaties op lange afstand. Al blijft een komst van twee destroyers een grote stap zijn voor de relatief kleine Saoedische marine.

China beschikt over de tweede beste optie, vermoedelijk tegen een betere prijs en snellere levering. Deze dynamiek, gekoppeld aan de noodzaal om het Saoedische wapenarsenaal minder door de Verenigde Staten te laten domineren, kunnen ervoor zorgen dat Saudi ArabiŽ mogelijks toch voor een aankoop bij China zou beslissen.


Frederik Auteur: Frederik Van Lokeren
Frederik schrijft als freelancer voor Marineschepen.nl sinds 2022. Hij was als logistiek officier bij de Belgische marine (2010-2017) o.a. eenheids- commandant van mijnenjager BNS Lobelia tijdens de onderhousdsperiode en Hoofd Logistieke Dienst van het M-fregat BNS Louise-Marie. Nu is Frederik manager in de Supply Chain Business Consultancy bij Moore Belgium. Verder volgt Frederik nauwgezet maritieme en amfibische ontwikkelingen op de voet, met een specifieke interesse in de Russische marine en Marine Infanterie.




comments powered by Disqus


Marineschepen.nl

Contact

Over deze site

Adverteren

Doneren
Blijf op de hoogte via:

Twitter

Facebook

LinkedIn

Instagram

Copyright

Alle rechten voorbehouden.

Sinds 13 augustus 2001



Menu
Nieuwsoverzicht

Gerelateerde artikelen