Door: Frederik van Lokeren
Bericht geplaatst: 24-07-2026 | Laatst aangepast: 24-07-2026
Het Amerikaanse bedrijf ReconCraft gaat varende aanvalsdrones van het type Magura in licentie bouwen. De Amerikanen willen duizenden van deze Oekraïense drones bouwen voor de eigen marine en export. De Amerikaanse strijdkrachten in de Perzische Golf zetten reeds voor het eerst onbemande vaartuigen in, van Amerikaans ontwerp, bij een aanval op de Iraanse marinebasis in Bandar Abbas.
De Magura MV7 van Uforce waar duizenden van gebouwd moeten worden in de VS. (Foto: Uforce)
Bij de aanval op 12 juli slaagden de Amerikanen om kritische Iraanse havenfaciliteiten en een onderzeeboot te neutraliseren. Daardoor is Amerika het tweede land, na Oekraïne, dat gebruikt maakt van onbemande vaartuigen om een marinebasis rechtstreeks te treffen.
De Amerikaanse aanval vond plaats in de Iraanse marinebases te Bandar Abbas en trof een schepenlift in het gedeelte vanwaar de marine van de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) haar mini-onderzeeboten opereert. Drie onbemande vaartuigen van het type Corsair, vielen de schepenlift aan waarbij twee vaartuigen tot ontploffing kwamen bij het midden van de schepenlift en een derde aan het uiteinde van de schepenlift.
Op beelden die door het Amerikaanse Centrale Commando (CENTCOM) werden vrijgegeven is te zien dat op het moment van de aanval een Iraanse onderzeeboot bovenaan de schepenlift aanwezig was. Afgaande op de beelden die werden vrij gegeven en de afmetingen van de schepenlift lijkt het erop dat de onderzeeboot in kwestie een Ghadirklasse mini-onderzeeboot is met een lengte van rond de 29 meter.
De aanval op 12 juli met drie Corsairs. (Beeld: CENTCOM)
Corsair onbemand vaartuig - recentste aanwinst Amerikaanse marine
Het Corsair onbemande vaartuig is een maritieme drone ontwikkeld door het bedrijf Saronic. De drone heeft een lengte van 7,3 meter, een bereik van 1.000 nautische mijl, haalt snelheden van meer dan 35 knopen, en heeft ruimte voor een explosieve lading van maximaal 450 kilogram.
Op 8 december 2025 won het bedrijf een contract ter waarde van 200 miljoen dollar voor de bouw en levering van meerdere Corsair onbemande vaartuigen aan de Amerikaanse marine nadat het in staat was gebleken om de Corsair van prototype naar operationeel wapensysteem te ontwikkelen in 12 maanden tijd. Op 6 mei liet Saronic weten dat het reeds 300 Corsair onbemande vaartuigen had gebouwd.
Het is de eerste keer dat een Corsair werd ingezet in een oorlogsmissie tegen Iran. Eerder waren Corsairs betrokken bij een zoek- en reddingsoperatie in de Perzische Golf waarbij een Corsair twee bemanningsleden van een neergehaalde Apache helikopter redde.
De Saronic Corsair. (Foto: Saronic)
Uitbreiding: Magura
De Amerikaanse marine krijgt meer mogelijkheden, zo meldde de Wallstreet Journal woensdag. Het Amerikaanse bedrijf ReconCraft gaat de Oekraïense Magura USV in licentie bouwen voor de Amerikaanse marine en voor exportklanten. ReconCraft gaat dat doen in samenwerking met de Oekraïense bouwer van het vaartuig, UFORCE. Daarmee wordt voor het eerst een in Oekraïne beproefd onbemand aanvalssysteem op industriële schaal in de Verenigde Staten gebouwd. Het doel is om in Oregon en South Carolina duizenden drones te produceren.
De Magura is net als de Corsair een USV die oorspronkelijk werd ontwikkeld voor de Oekraïense militaire inlichtingendienst en tijdens de oorlog tegen Rusland veelvuldig is ingezet voor aanvallen op marineschepen en andere maritieme doelen.
De nieuwste Magura, de V7, heeft een lengte van ongeveer 7,2 meter, een bereik tot circa 540 nautische mijl en kan snelheden van ongeveer 39 knopen bereiken. Het vaartuig kan afhankelijk van de missie worden uitgerust met een explosieve lading van ongeveer 650 kilogram of met andere payloads, zoals sensoren of bewapening. Dankzij de operationele ervaring in de Zwarte Zee geldt de Magura als een van de meest succesvol ingezette maritieme drones ter wereld.
Bredere implicaties voor havenbescherming
Nu Oekraïne en de VS vijandelijke havens hebben aangevallen, rijst de vraag in welke mate marinebases nog veilig zijn tegen deze nieuwe technologie. Zowel de Oekraïense als Amerikaanse aanval lijken aan te tonen dat oorlogsschepen ook in hun havens kwetsbaar zijn voor een gecoördineerde aanval.
We dienen ons er echter wel van bewust te zijn dat de Russische schepen nauwelijks middelen hebben om effectief een droneaanval af te slaan. Op zee of in de haven. De beschermende obstakels aan de haveningang in Novorossiysk helpen wel om maritieme drones tegen te houden, met uitzondering van drones die onder zich onder het water begeven.
Iran kampt dan weer met het feit dat de marinebasis te Bandar Abbas al meerdere keren gebombardeerd is geweest, eventuele verdedigingsinstallaties en detectiesystemen die dienen om de marinebasis te beschermen zouden mogelijk reeds uitgeschakeld zijn geweest.
Hoe dan ook kan de verdere opkomst van maritieme dronetechnologie er in de toekomst toe leiden dat rechtstreekse aanvallen op havens aan belang zullen winnen. De technologie om deze drones te bouwen en te besturen is relatief eenvoudig te bemachtigen en aan te leren. Daarnaast zijn dit type drones eenvoudig en relatief goedkoop om te bouwen en in te zetten waardoor een aanval op een marinebasis relatief tegen relatief lage kosten en relatief eenvoudig kan worden uitgevoerd.
Auteur: Frederik Van Lokeren Frederik schrijft sinds 2022 als freelancer voor Marineschepen.nl. Hij was als logistiek officier bij de Belgische marine (2010-2017) o.a. eenheids- commandant van mijnenjager BNS Lobelia tijdens de onderhousdsperiode en Hoofd Logistieke Dienst van het M-fregat BNS Louise-Marie. Nu is Frederik werkzaam als business & process analist Supply Chain Management bij Flexso. Verder volgt Frederik nauwgezet maritieme en amfibische ontwikkelingen op de voet, met een specifieke interesse in de Russische marine en Marine Infanterie.
