Door: Frederik van Lokeren
Bericht geplaatst: 21-03-2025 | Laatst aangepast: 21-03-2025
De Deense marine en het Noorse bedrijf Kongsberg Defence & Aerospace (KDA) hebben een overeenkomst gesloten ter waarde van 2,1 miljard Noorse Kronen (ongeveer 180 miljoen Euro) voor de levering van Naval Strike Missile (NSM) wapensystemen aan de Deense marine. De levering van de NSM-systemen dienen ter vervanging van de Harpoon antischipkruisvluchtwapens aan boord van de fregatten van de Iver Huitfeldtklasse.
Naval Strike Missile kan vanaf schepen, vliegtuigen of vrachtwagens worden gelanceerd. (Foto: Jaime Karremann/ Marineschepen.nl)
Het contract, dat eerder deze maand werd getekend, ontvangt Denemarken behalve de NSM zelf, ook training en logistieke ondersteuning. De levering van de Naval Strike Missile zal dit jaar beginnen en afgerond zijn tegen 2030.
Hiermee wordt Denenmarken het veertiende land dat kiest om de Naval Strike Missile te gebruiken. Eerder volgde er al Noorwegen, Polen, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Roemenië, Spanje, Letland, Canada en Australië.
Ook Nederland en België kochten de Naval Strike Missile aan als bewapening van de nieuwe fregatten. Zo zullen de nieuwe fregatten uitgerust worden met twee containers die elk vier NSM's bevatten. Hierdoor beschikken de nieuwe fregatten elk over acht Naval strike Missiles.
Vernieuwing
Een groot deel van deze landen voer of vaart nu nog met Harpoons. Dit wapensysteem werd in de jaren '70 geïntroduceerd en is ondanks diverse updates (Nederland vaart nu bijvoorbeeld met Block II), verouderd. Voor Denemarken geldt bovendien dat het Harpoons aan Oekraïne geleverd had, waardoor er nood was ontstaan om de bewapening van de Iver Huitfeldtklasse weer op peil te brengen.
Veel Westerse landen die eerder met Harpoon voeren, kiezen nu voor NSM. Aanbieders met andere nieuwe wapensystemen zoals Saab met RBS 15 Mk IV en MBDA met Exocet Block 3c, hebben beduidend minder succes. Het meest opvallende verschil tussen de NSM en de drie andere surface-to-surface missiles is dat zij een eigen radar gebruiken om hun doel op te sporen. NSM gebruikt infrarood.
Vergeleken met Harpoon is de NSM van begin af aan ontworpen om zowel zee- als landdoelen aan te vallen. De nieuwere versies van Harpoon kunnen dat ook. In alle gevallen gaat het, mede door het beperkte bereik van de wapens, vooral om kustdoelen.
NSM is net als Harpoon en andere systemen een zogenaamd fire-and-forget missile; ze vliegen na lancering zelfstandig naar hun doel en zijn niet afhankelijk van radars van het afvurende oorlogsschip.
Naval Strike Missile is uitgerust met Autonomous Target Recognition (ATR) zodat de raket, middels infraroodbeeld, het correcte doelwit zelfstandig kan detecteren, herkennen en aanvallen. Dankzij ATR is de Naval Strike Missile in staat om zelf de nodige acties te ondernemen om vijandelijke tegenmaatregelen te overkomen.
De verschillen qua vliegkarakteristieken zijn minder groot. Zo beschikt de Naval Strike Missile over een groter bereik van 200 kilometer tot 250 kilomter voor de NSM 1A varriant. Ter vergelijking, de Harppon anti-scheepsrakeet heeft een bereik van slechts 139 kilometer wanneer het van een schip wordt afgevuurd.
NSM is, net als Harpoon geen supersoon wapen zoals Russische en Chinese wapens. Qua snelheid is de Naval Strike Missile wel een kleine verbetering met een maximale snelheid van Mach 0.93 (1139 km/u), vergeleken met de Mach 0.71 (864 km/u) voor de Harpoon.
De huidige tendens bij Europese beleidsmakers inzake defensie is om de Europese krijgsmachten meer te voorzien van Europese wapensystemen om zo de invloed van de Verenigde Staten te beperken. Een voordeel is dat de Naval Strike Missile in Noorwegen wordt geproduceerd wat vooral de Europese marines ten goede komt. Met de recente spanningen binnen NAVO waarbij de Verenigde Staten de Europese partners onder druk zet, zelfs met uitspraken om eventueel de NAVO te verlaten, is een verminderde afhankelijkheid van Amerikaanse wapensystemen zoals de Harpoon van Boeing een voordeel.
Auteur: Frederik Van Lokeren Frederik schrijft als freelancer voor Marineschepen.nl sinds 2022. Hij was als logistiek officier bij de Belgische marine (2010-2017) o.a. eenheids- commandant van mijnenjager BNS Lobelia tijdens de onderhousdsperiode en Hoofd Logistieke Dienst van het M-fregat BNS Louise-Marie. Nu is Frederik manager in de Supply Chain Business Consultancy bij Moore Belgium. Verder volgt Frederik nauwgezet maritieme en amfibische ontwikkelingen op de voet, met een specifieke interesse in de Russische marine en Marine Infanterie.
