|
|
Yasenklasse onderzeeboten (Rusland)
Laatst aangepast: 30-12-2024
De Yasenklasse (Navo codenaam Graney en in Rusland ook bekend als Project 885(M)) zal uiteindelijk bestaan uit twaalf nucleaire onderzeeboten (SSN) van de Russische marine. Deze onderzeeboten vervangen de tijdens de Koude Oorlog door het Westen gevreesde Akulaklasse onderzeeboten.
De Yasen-boten kunnen worden ingezet voor zeer verschillende taken: het verzamelen van inlichtingen, het afzetten van special forces, het uitschakelen van schepen, onderzeeboten en het aanvallen van landdoelen.
K-329 Severodvinsk, de eerste onderzeeboot van de Yasenklasse. (Foto: Russische marine)
Ontwerp en bouw
De Yasenklasse bestaat uit splinternieuwe onderzeeboten, maar heeft desondanks een lange geschiedenis. De Sovjetmarine begon in 1977 na te denken over een nieuwe reeks onderzeeboten. Uiteindelijk kwam ook de Yasenklasse daar uit voort, ontworpen door Malakhit Design Bureau, en werd in december 1993 gestart met de bouw van de eerste onderzeeboot van Project 885. Vijf jaar later zou de boot tewater gelaten kunnen worden, maar in 1996 was men door financiėle problemen in Rusland gestopt met de bouw van de boot. In 2003 was er weer genoeg geld om verder te gaan met de bouw en in september 2011 kon de eerste boot (K-329 Severodvinsk) beginnen met de proefvaart
De economische ontwikkelingen na 2000 in Rusland hadden duidelijk positieve gevolgen voor de Russische marine. In november 2009 tekende Rusland een contract voor nog vier Yasenklasse onderzeeboten, die gereed moesten zijn in 2016.
Vergelijking van Russische en Chinese onderzeeboten door ONI in 2009. Severodvinsk (eerste boot van de Yasenklasse) wordt als de stilste Russische boot gezien.1
In 2009 bleek uit een rapport uit 2009 van de US Office of Naval Intelligence (ONI) dat deze inlichtingenorganisatie de Yasenklasse onderzeeboten als de stilste Russische onderzeeboot ziet. Al worden niet alle Russische onderzeeboten in de infographic genoemd.
De ontwerpers van de Yasenklasse hebben niet alleen gedacht aan het zo stil mogelijk maken van de onderzeeboten. Zij hebben ook aan reductie van het magnetisch veld rond de subs gewerkt door laagmagnetisch staal te gebruiken. De maximale duikdiepte volgens Russische bronnen is 600 meter.
Wapens en sensoren
Deze nucleaire onderzeeboten beschikken over twee verschillende lanceerinrichtingen: acht lanceerbuizen horizontaal (in de boeg) voor 24 torpedo's, kruisvluchtwapens en mijnen en acht keer vier cellen verticaal (achter de toren) voor 32 kruisvluchtwapens of raketten. De lanceerinrichtingen zijn geschikt voor een hele reeks aan wapens, waardoor voorafgaand aan een missie de juiste mix gekozen kan worden.
Dat kunnen de Kalibr kruisvluchtwapens zijn (bereik 800 km) tegen landdoelen, maar ook de SS-N-26 Oniks kruisvluchtwapens tegen schepen. De Oniks is eveneens supersoon, maar is in te zetten tegen schepen en heeft een bereik van 300 km. Echter, ook andere Russische wapens kunnen vanaf de Yasenklasse worden gezet. Vooral de hypersone Zircon is daarin belangrijk. In 2021 testte de Sverodvinsk voor het eerst met Zircon.
Ook voor torpedo's geldt dat er verschillende wapens mogelijk zijn. De USET-80 is de meest gangbare zwaargewichttorpedo van de Russische marine. Deze torpedo stamt uit de Koude Oorlog en wordt waarschijnlijk ook gebruikt aan boord van de Yasenklasse onderzeeboten. De torpedo moet worden vervangen door de nieuwe Futlyar (Fizik-2), een zware draadgeleide torpedo, die in doelzoekende modus actief kan pingen en het zog van onderzeeboten en oppervlakteschepen kan volgen. Deze 7,2 meter lange torpedo zou een bereik hebben van 50 tot 60 km en snelheden halen van 50 tot 60 km per uur. Op 27 december 2024 meldde de Russische krant Izvestia (net als andere Russische media onder staatstoezicht) dat de tests van deze torpedo nog niet zijn afgerond.
Uniek aan de Yasenklasse is het Irtysh-Amfora sonar pakket, dat bevat namelijk de eerste Russische sferische (bolvormige) sonar. Deze sonar (al vele jaren gebruikelijk aan boord van Westerse onderzeeboten) stelt de bemanning in staat om in een veel grotere hoek geluiden te kunnen waarnemen. De sonars: MGK-500 Shark Gill lage frequentie actieve/ passieve sonar, Mouse Roar passieve sonar, Skat 3 gesleepte sonar.
Uiteraard beschikt de onderzeeboot ook over radars, maar die zullen alleen voor navigatie in vriendschappelijke wateren worden gebruikt.
Yasen en Yasen-M
Zoals vaker bij de Russische marine is ook deze klasse niet helemaal identiek en zijn gaandeweg de bouw van de schepen verbeteringen aangebracht. Die zijn ook nu weer groot genoeg om te spreken van twee subklassen. In dit geval zijn er twee: de Yasen en de Yasen-M. De eerstgenoemde klasse bestaat uit alleen de Sverodvinsk. De rest behoort tot de Yasen-M-versie.
De Yasenklasse-boot is 139,2 meter lang en de Yasen-M-boten 130 meter. De Yasen heeft een bemanning van 85 personen, de Yasen-M 64 en moet dus veel verder geautomatiseerd zijn.
Model van de Yasenklasse.
| Nummer |
Naam |
In dienst |
| K-560 |
Severodvinsk |
2014 |
| K-561 |
Kazan |
2021 |
| K-573 |
Novosibirsk |
2021 |
| K-571 |
Krasnoyarsk |
2023 |
| K-564 |
Arkhangelsk |
2024 |
| ? |
Perm |
2025 |
| ? |
Ulyanovsk |
2026 |
| ? |
Voronezh |
2027 |
| ? |
Vladivostok |
2028 |
| ? |
Bratsk |
? |
| ? |
? |
? |
| ? |
? |
? |
|
|
Afmetingen
|
130 x 13,5 x 9,4 (Yasen: 139,2)
|
|
Max. waterverplaatsing
|
13.800 ton (onder water)
|
|
Max. snelheid
|
20 knopen boven water
35 knopen onder water
|
|
Bemanning
|
64 (Yasen: 85)
|
|
Voortstuwing
|
KPM kernreactor
|
Wapensystemen
(o.a. en combinaties mogelijk)
|
Kalibr kruisvluchtwapens tegen landdoelen
SS-N-26 Oniks kruisvluchtwapens tegen schepen
Zircon hypersone raketten tegen landdoelen
Igla-M raketten tegen helikopters en vliegtuigen
USET-80 torpedo's
UGST torpedo“s
Futlyar torpedo's
|
|
Sensoren
|
MGK-500 Shark Gill lage frequentie actieve/ passieve sonar
Mouse Roar passieve sonar
Skat 3 gesleepte sonar
Rim Hat radarontvanger
Snoop Pair zeebeeldradar
Myedvyeditsa-971 radar
|
Bronnen en noten
1. Chinas Noisy Nuclear Submarines, Fas.org, 2009. Geraadpleegd op 19 november 2011.
Sinds 13 augustus 2001
|
